Wolne

Zenor obejrzał się, gdy czyjaś lekka ręka spoczęła na jego ramieniu. Zobaczył Jofriego, obozowego harfiarza. Uśmiechnął się do młodego człowieka, który od sześciu miesięcy uczył go co rano. Na Pernie harfiarze zajmowali się nie tylko muzykowaniem, ale i nauczaniem, prowadzeniem archiwów, dostarczaniem wiadomości i niekiedy sądzeniem. Jofri sprawdzał się i jako muzyk, i jako nauczyciel. Jofri był czeladnikiem. Niebawem miał się udać do Siedziby Harfiarzy, żeby kontynuować naukę swojego rzemiosła pod okiem mistrza. Zenor uważał, że kiedy sam zostanie mistrzem, na pewno nie powróci do takiego małego obozu. Był przekonany, że trafi do jakiejś wielkiej warowni może nawet do samego Cromu żeby wziąć pod opiekę tamtejsze dzieci. Jego obowiązkiem będzie również czuwanie nad wszystkimi czeladnikami rozsyłanymi po małych osadach i obozach, które zakładali ludzie wyruszający z macierzystych warowni na podbój nowych ziem. Zmiana harfiarza miałaby też dobre strony może nowy będzie znal się lepiej na uzdrawianiu. Jofri pogodził się z faktem, że w kwestii leczenia mistrzem jest nie on, lecz starsza siostra Kindana, Silstra. Zenor głośno przełknął ślinę, kiedy przypomniał sobie, że z karawaną jedzie jej przyszły mąż. I że Silstra, już jako żona kowala, na zawsze opuści Obóz Natalona. Starczy czy nie starczy odparł Tarik drwiąco ciebie już tu nie będzie.